- Katılım
- 1 Ekim 2005
- Mesajlar
- 18,674
- Tepki puanı
- 2,166
- Puanları
- 3,358
- Yaş
- 42
PESİMİST
Pesimist'in Yazıları
- Konuyu başlatan pesimist
- Başlangıç tarihi
süper peşimist eline sağlık
- Katılım
- 1 Ekim 2005
- Mesajlar
- 18,674
- Tepki puanı
- 2,166
- Puanları
- 3,358
- Yaş
- 42
BERZAH
Bisikletten düşmüş, kolunu bacağını kanatmış bir çocuğun acı içinde eve dönmesi ve bir de annesinden "Neden düştün sen haa!. Hiç akıllanmıyacak mısın?"; azarları içinde dayak yemesi gibi, her öksürdüğümde bir tütünü daha hayata sokuyordum.
Bugün de huyumdan vazgeçmezken ciğerlerim alarm verdi.. ve ne tesadüftür ki bütün alarmlar gibi kırmızı renkte!..
Ağzımı kapadığım elimde kanımı gördüm, o an sona doğru yaklaştığımı hissettim. Garip bir tebessüm sardı çehremi.. Olmuşla ölmüşe çare yok, hasta oldum ve öleceğim..
Günler aynı geçti, kimselere birşey demedim, hissettirmedim. İnsanların bana acıyan ve üzgün bakışlarının altında tebessüm eden iki dudak görmek istemedim..Allah için de sanırım hayırlı bir kul olamamıştım, emirlerinin çoğunu terketmiştim ve şimdi kalan sayılı günlerimde Hak yoluna dönmedim, dönemedim.. Evet Tanrı'dan utandım..
Sanırım şu an defnediliyorum, ne çok sevenim varmış.. Babamı görüyorum, üzgün,çok üzgün ve ağlıyor.. "Neden?"; diyor hıçkıra hıçkıra!.. Bu zamana kadar hiç bir yaptığımı beğenmeyen babam bu yaptığımı da beyenmemiş anlaşılan.. Napalım... Ne demiştim "olmuşla ölmüşe çare yok" ..
Toprak atılıyor üzerime ve ben artık karanlıktayım, bundan sonrası muamma !..
W
warkortali
SDN Okuru
Devam pesi harika ellerin dert görmesin. Konuyu sabit monte ettim 
Pesimist neden hep bi bezginlik, karamsarlık içeriyor yazıların....
Özel bi soru oldu sanırım ama blog sayfanda yer alan yazılarda hep öyle..
Fakat yazdıkların her ne kadar karamsar bir yapı segilesede, hayatın gerçeklerini barındırıyor... ve her okuyuşum da "ne kadar doğru söylemiş" diyorum...
Yüreğine sağlık
Özel bi soru oldu sanırım ama blog sayfanda yer alan yazılarda hep öyle..
Fakat yazdıkların her ne kadar karamsar bir yapı segilesede, hayatın gerçeklerini barındırıyor... ve her okuyuşum da "ne kadar doğru söylemiş" diyorum...
Yüreğine sağlık
- Katılım
- 1 Ekim 2005
- Mesajlar
- 18,674
- Tepki puanı
- 2,166
- Puanları
- 3,358
- Yaş
- 42
PcMaSTeR' Alıntı:iol' Alıntı:
Demek sıkıntıların kaynağı buymuş
Pesimist; Hiç mi İnsanın Yüzü Gülmez Peki ?
Güldüğü sürece yazı yazmak istemez kanımca.. Yazı yazmak demek, kimseye anlatamadıklarını kağıtla paylaşmak demek bana göre...
emelden' Alıntı:
Güzel olacak
Bundan sonra yazılarını burdan mı okuyacağız hep?Son zamanlarda blogdaki yazıların tarihleri arasındaki fark artıyordu zaten; ikisine birden yazmak pek mümkün olmaz kanımca :*
Buraya taşınması iyi oldu.Hem daha çok kişiye ulaşacak hem de sürekli 'elimizin altında' olacak
Buraya taşınması iyi oldu.Hem daha çok kişiye ulaşacak hem de sürekli 'elimizin altında' olacak
*SiRiNe*
Dekan
- Katılım
- 22 Kasım 2007
- Mesajlar
- 5,336
- Tepki puanı
- 2
- Puanları
- 0
Offf pesimist yaa yazdıkların o kadar gerçek ve samimi duygular ki bunları hissetmeden yazıya dökmek mümkün değildir...!
Yada çok iyi bir gözlemci olmak gerekir ki bu bile çoğu kez yeterli olmaz...
Emeğine yüreğine sağlık.
Yada çok iyi bir gözlemci olmak gerekir ki bu bile çoğu kez yeterli olmaz...
Emeğine yüreğine sağlık.
- Katılım
- 1 Ekim 2005
- Mesajlar
- 18,674
- Tepki puanı
- 2,166
- Puanları
- 3,358
- Yaş
- 42
Bu vardı forumun bir köşesinde ama yine de paylaşmak istiyorum. En sevdiğim yazılarımdan biridir..
Ne gariptir ki, her zaman klişe olmuş "Sen bu satırları okurken ben çok uzaklarda olacağım" sözü şu an için geçerli değil. Aslında garip olan benim bu satırları yazarken aynı anda senin okuman. Çünkü ilk defa yazdığım bir mektubun alıcısı yok. Alıcısı harflerle kirlenmeyi bekleyen boş, bembeyaz bir kağıt parçası.
İnsanlar neden intihar etmeden önce bir şeyler yazar ki? Amaçları gitmeden önce bir şeyleri değiştirmek mi, yoksa bütün sırlarını açıklayıp, nedenleri belirtip, yıllardır onu anlayamadığını düşündüğü insanların iş işten geçtikten sonra onu anlayabilmelerini sağlamak mı?.
Ama yok... Benim durumum farklı. Ben bu mektubu sana yazıyorum sevgili mektup. Benle birlikte yok olup gideceksin bu dünyadan. Kimse de okuyamayacak !
Çok fazla derdim yok benim. İntihara meyyalim dertten de değil aslında. İntihar girişimim kavuşmak için olacak. O kadar özledim ki O'nu !.. Benim yarim ateistti !.. Belki de benim yüzümden öldü. Hala emin değilim.. Neyse sevgili intihar mektubu fazla derine inmeyelim... Ben onu çok özledim. Bu o kadar büyük bir özlem ki artık onu görmek istiyorum. Ve sanırım bu özlemden ziyade büyük, kocaman, yüce bir aşk.. Ölümüne aşk !..
Evet bu kadar çok seviyorum onu. Delicesine.. Evet belki delilik bu az sonra yapacağım. Ama ben inanan biriyim, müslüman biriyim lakin cennete gideceğimin garantisi olmadığı gibi cehenneme gideceğimin de garantisi yok. İşi şansa bırakamam sevgili intihar mektubu. Bir an önce dünya ile ilişiğimi kesip cehennemde kavuşmam lazım sevdiğime.
Az sonra bidondaki benzini üzerime dökeceğim.Ardından çakmağımla önce seni, sonra seninle kendimi tutuşturacağım. İkimiz de aynı anda yok olacağız. Bu belki de bir cehennem provası olur ne dersin?.. Hazır mısın sevgili intihar mektubu?.
GÜLE GÜLE !..
Sevgili İntihar Mektubu
Sevgili İntihar Mektubu;
Sevgili İntihar Mektubu;
Ne gariptir ki, her zaman klişe olmuş "Sen bu satırları okurken ben çok uzaklarda olacağım" sözü şu an için geçerli değil. Aslında garip olan benim bu satırları yazarken aynı anda senin okuman. Çünkü ilk defa yazdığım bir mektubun alıcısı yok. Alıcısı harflerle kirlenmeyi bekleyen boş, bembeyaz bir kağıt parçası.
İnsanlar neden intihar etmeden önce bir şeyler yazar ki? Amaçları gitmeden önce bir şeyleri değiştirmek mi, yoksa bütün sırlarını açıklayıp, nedenleri belirtip, yıllardır onu anlayamadığını düşündüğü insanların iş işten geçtikten sonra onu anlayabilmelerini sağlamak mı?.
Ama yok... Benim durumum farklı. Ben bu mektubu sana yazıyorum sevgili mektup. Benle birlikte yok olup gideceksin bu dünyadan. Kimse de okuyamayacak !
Çok fazla derdim yok benim. İntihara meyyalim dertten de değil aslında. İntihar girişimim kavuşmak için olacak. O kadar özledim ki O'nu !.. Benim yarim ateistti !.. Belki de benim yüzümden öldü. Hala emin değilim.. Neyse sevgili intihar mektubu fazla derine inmeyelim... Ben onu çok özledim. Bu o kadar büyük bir özlem ki artık onu görmek istiyorum. Ve sanırım bu özlemden ziyade büyük, kocaman, yüce bir aşk.. Ölümüne aşk !..
Evet bu kadar çok seviyorum onu. Delicesine.. Evet belki delilik bu az sonra yapacağım. Ama ben inanan biriyim, müslüman biriyim lakin cennete gideceğimin garantisi olmadığı gibi cehenneme gideceğimin de garantisi yok. İşi şansa bırakamam sevgili intihar mektubu. Bir an önce dünya ile ilişiğimi kesip cehennemde kavuşmam lazım sevdiğime.
Az sonra bidondaki benzini üzerime dökeceğim.Ardından çakmağımla önce seni, sonra seninle kendimi tutuşturacağım. İkimiz de aynı anda yok olacağız. Bu belki de bir cehennem provası olur ne dersin?.. Hazır mısın sevgili intihar mektubu?.
GÜLE GÜLE !..
Korkun pesiden. 
