Süper ötesi komikti ve bence amacına da ulaştı ki amacı sadece güldürmek olan bir film için çok başarılıydı. Neden sofistike bi hale sokmaya çalışıldığını anlamış değilim gülmekten yarıldım çok da mutluyum paramın her kuruşuna değdiğini düşünüyorum. Param boşa gitti diyen arkadaşlara sorarım 9 tl ye sizi o kadar güldürcek bi aktivite varsa banada söyleyinde beraber yapalım
2009 un güngöreninde, Avrupanın orta yerinde olcak işmi bu ya
:thumbup1::thumbup1::thumbup1:Aslında sokakta karşılaşsak rezil ayı diyeceğimiz ve hatta gerekirse suratına iki tokat çakacağımız, eşimizin dostumuzun yanına yaklaştırmayacağımız, çocuklarımıza izletirken utanacağımız ve hatta bir esprisini çocuktan duyduğumuzda, neredeyse höst ne diyorsun sen diye çocuğa çıkışacağımız bir tiplemeyi beyaz perdede gördüğümüze bu kadar "sevinmek" (gülmek) niye aslında ben de bunu anlayamıyorum hocam.
Normal şartlar altında sokakta binlercesi hali hazırda olan bu ayılardan bir tanesinin sinemaya çıkmış olması, onu özel yapmıyor. Kendine has hiçbir şeyi olmayan bu tiplemeye gülmek istiyorsak eğer, neden gazeteleri okuduğumuzda cinayet, kavga dövüş gibi şeylere gülmüyoruz? Zira Recep İvedik, ismi değişik olsa da her gün gazete ve televizyonlara çıkıyor. Orada gördüğümüzde "Allah belanı versin pis sapık, rezil hayvan" gibi sözler kullanırken, aynı şahsı sinemada görünce "oo süper çok güldük" demek biraz çelişik bir durum değil mi?
Normal şartlarda hiç tasvip etmeyeceğiniz, başınıza gelse sinir krizi geçireceğiniz olayların sinemaya aktarılmış haline gülmek, bana öyle geliyor ki başımıza geldiğinde feryat edip dünyayı ayağa kaldırdığımız bir kusuru başkasında görünce alay edip gülmeye benziyor. Yani örneğin bizim bir bacağımız olmasa bütün dünyaya küsmek ve fakat başkasının bir bacağı olmasa onun yürüyemeyişine gülmek gibi.
Örneği yerinde bulmayan arkadaşlar veya anlatamadığımı düşünen arkadaşlar, Borat filmini izleyerek, Recep İvedik'in Kazakistan versiyonunu Amerika'da izleyebilir, olaya dışarıdan bakabilirler. Aşina olmadığınız bir kültür olduğu için önce ne kadar iğrenç diyebilirsiniz fakat hemen ardından Recep İvedik ile ne kadar benzeştiğini görüp şaşıracağınıza eminim..
Sonuçta amaç sadece boş boş gülmekse, eski Sezercik filmlerinde olduğu gibi "piç piç senin baban yok hahahah" diye Sezercikle dalga geçen çocukları da normal karşılamamız lazım. Ya da yüzümüzdeki benlerle dalga geçen, bilumum hastalıklarımız ve bacağımızın kolumuzun yokluğuyla alay edip gülenlere de hak vermemiz lazım.
Recep İvedik ve yaratmış olduğu ortam, bu toplumun eksik bacağıdır. Oraya ayıdan bacak eklemeye çalışıp en azından başka toplulukları kendimize güldürmeyelim.
Abi Şu forum da herkezin bi saçmalama katsayısı vardır ama sizinkinin bu kadar yüksek olacağını inanın düşünmezdim.Aslında sokakta karşılaşsak rezil ayı diyeceğimiz ve hatta gerekirse suratına iki tokat çakacağımız, eşimizin dostumuzun yanına yaklaştırmayacağımız, çocuklarımıza izletirken utanacağımız ve hatta bir esprisini çocuktan duyduğumuzda, neredeyse höst ne diyorsun sen diye çocuğa çıkışacağımız bir tiplemeyi beyaz perdede gördüğümüze bu kadar "sevinmek" (gülmek) niye aslında ben de bunu anlayamıyorum hocam.
Normal şartlar altında sokakta binlercesi hali hazırda olan bu ayılardan bir tanesinin sinemaya çıkmış olması, onu özel yapmıyor. Kendine has hiçbir şeyi olmayan bu tiplemeye gülmek istiyorsak eğer, neden gazeteleri okuduğumuzda cinayet, kavga dövüş gibi şeylere gülmüyoruz? Zira Recep İvedik, ismi değişik olsa da her gün gazete ve televizyonlara çıkıyor. Orada gördüğümüzde "Allah belanı versin pis sapık, rezil hayvan" gibi sözler kullanırken, aynı şahsı sinemada görünce "oo süper çok güldük" demek biraz çelişik bir durum değil mi?
Normal şartlarda hiç tasvip etmeyeceğiniz, başınıza gelse sinir krizi geçireceğiniz olayların sinemaya aktarılmış haline gülmek, bana öyle geliyor ki başımıza geldiğinde feryat edip dünyayı ayağa kaldırdığımız bir kusuru başkasında görünce alay edip gülmeye benziyor. Yani örneğin bizim bir bacağımız olmasa bütün dünyaya küsmek ve fakat başkasının bir bacağı olmasa onun yürüyemeyişine gülmek gibi.
Örneği yerinde bulmayan arkadaşlar veya anlatamadığımı düşünen arkadaşlar, Borat filmini izleyerek, Recep İvedik'in Kazakistan versiyonunu Amerika'da izleyebilir, olaya dışarıdan bakabilirler. Aşina olmadığınız bir kültür olduğu için önce ne kadar iğrenç diyebilirsiniz fakat hemen ardından Recep İvedik ile ne kadar benzeştiğini görüp şaşıracağınıza eminim..
Sonuçta amaç sadece boş boş gülmekse, eski Sezercik filmlerinde olduğu gibi "piç piç senin baban yok hahahah" diye Sezercikle dalga geçen çocukları da normal karşılamamız lazım. Ya da yüzümüzdeki benlerle dalga geçen, bilumum hastalıklarımız ve bacağımızın kolumuzun yokluğuyla alay edip gülenlere de hak vermemiz lazım.
Recep İvedik ve yaratmış olduğu ortam, bu toplumun eksik bacağıdır. Oraya ayıdan bacak eklemeye çalışıp en azından başka toplulukları kendimize güldürmeyelim.
,herhalde kimse bilmiyor fatih terimin o konuşmasını 
2.seride ninesiyle küfürleşen, kültürümüze ters hareket eden bir adamın sinemasına gitmem
