Sımsıkı

red-bird

Profesör
Onursal Üye
Üşüyordum, oysa ilkbahardı
Çiçeklerin renkleri yeni yeni belirmiş olsada
Güneş tam tepede arasıra bulutların işgaline uğramaktaydı
Karalar çöktüğünde ben ağlardım
Sen ağlayışıma dayanamaz, sarılırdın
Sımsıkı…
Isınırdım, kollarında huzur bağlıydı
Kördüğüm gibi, her seferinde aynı huzuru hissederdim
Ne bir eksik, ne bir fazla
Bir düğümde ben olmak istedim kollarında
Huzurundan bir parça ben
Yağmurdan korkardım, ıslanmak en sevMEdiğimdi
Birde Titreyen bedenim
Sonra, Aşkın ıslattı göz pınarlarımı
Senden korkmadım hiç
Açtım gözlerimi, kanlar vücuduma sıçradı…

red-bird
 

LaWa

Profesör
Sımsıkı sarılan ruhumuz bırakılınca o koskoca buz dağı gibi çok çabuk çözülmekte.
Yüreğine sağlık.
 
Üst