Öyküm

llavinya

Dekan
Onursal Üye
Uzaklığına rağmen şimdi seni yine hatırlayıp mutlu oluyorum.
Ama bir tarafıda yine yanıyor yüreğimin.
Uzak ve imkansız olduğunu biliyordum.
Böyle bir sensizlikle sürdü öyküm.
Şimdi sen ne uzaksın ne de bu öykünün gönüllü kahramanı...
Zaman ve imkan olmadığı için bir araya gelemediğim dostum değilsin.
Şimdi sen fırsat olsada ,
İki adım uzağımda olsanda,
Bana gelmeyecek olan birisin.
Bir yabancı...
İstemezdim böyle düşünmeyi.
Yazıkki böyle düşünmemi isteyen sendin!
Hiç olmayışın kötüymüş!
Çok kötü!
Yüreğimin istediği yerde olmayacağını bile bile
Seni yaşamımın her köşesine yerleştirdim.
Evime gelen konukların arasında, gezilerde,
Uzak birşehirdeki ziyaretimde...
Yaşamımın hangi köşesinde olmak istersen ol diye düşündüm.
Umduklarımla değil ummadıklarımla karşılaşıyorum.
Hiç gitmez, her adımda yanımda olur diye umut ederken ben
Sen geride kalan anılara yerleştirmiştin kendini.


lavinya'nın günlüğünden ( 2005)
 

ZorhaK

Rektör
Açtığın şiirlerin altında;lavinya'nın günlüğünden yazıyorsa daha bir ilgiyle okuyorum.SDN üyesi birinin düşünceleri bir çok tanınmış şairden daha kıymetlidir benim için..


 

llavinya

Dekan
Onursal Üye
zorhak dedi ki:
Açtığın şiirlerin altında;lavinya'nın günlüğünden yazıyorsa daha bir ilgiyle okuyorum.SDN üyesi birinin düşünceleri bir çok tanınmış şairden daha kıymetlidir benim için..
:sweatdrop: teşekkür ederim güzel düşüncen için :clover:
 

AliA

Guru
Onursal Üye
Duygulanmadım desem yalan olur. Böyle bir durum var şu an başımda. Ama hayat bu devam etmesi gerekiyor. Çok zor olsa da unutmak zorunda kalabiliyor insan...

Yüreğine sağlık...
 
Üst