Nasıl Asosyellikten Kurtulunur?

[talhadinc61]

Önceden çok sosyal bir insandım fakat son dönemlerde (son dönemler dediğimde yaklaşık 1 senedir) neredeyse evden sadece bakkaka gitmek için çıkmaya başladım. Evden çıkamamamın sebeplerinden biri de psikolojik olarak çökmüş olmamdı, kendimi hiç beğenmiyordum, sürekli hayal kuruyordum, öz güvenim diplerdeydi, çok yalnız hissediyordum falan. Bunlar geçmiş değil fakat yavaş yavaş atlatmaya başladım bu sorunları. Bu sorunlarımı yensemde yine değişen bir şey pek olmayacak gibi çünkü dışarı çıksam yapacak bir şeyim yok. Arkadaşım yok denecek kadar az. Mahalleye çıkayım desem 17 yıllık mahallemde beni tanıyanlar sadece 5,10 kişi var, önceden selam verip aldığımız insanlar ama son zamanlarda onları da mahallede görünce görüp geçiyordum, şimdi yanlarına gideyim desem bu zamana kadar gitmemişim, şimdi niye geldin derler adama. Ne yapsam bilmiyorum, konuyu da tam toparlayamadım ama siz anladınız, bir akıl verirseniz sevinirim.

 

[636405]

Ben 6 yıldır çıkmıyorum, yaş 21. Lise 1'de okulu bırakınca dışarı çıkmamı gerektirecek hiçbir şey kalmadı çünkü. Onun öncesinde de ne okuldan ne başka yerden arkadaşım yoktu zaten. Çok eskiden markete falan gider, cips, bisküvi, çikolata vs. alırdım; ekonomi bozulunca hepten eve mahkum oldum.

Aile evinden kurtulup ayrı bir yere çıksam belki kendimi toparlardım ama insanlarla doğru düzgün iletişim kuramadığım için bir işe girip çalışamıyorum bile. İnternetten kazanırım desek, ailem para desteği vermiyor. Ne yapacağım da ne kazanacağım.

Önünde hem benimki gibi engeller var, hem de sosyal anksiyeten varsa işin şansa kalmış.

 

[ㄹㅌㅅ水ㅌㅜ炔]

Ekonomik durumun iyi değilse sosyal çevre olması için çalışman şart.
Ekonomik durumun iyiyse değişik kurslara gidebilir tur gruplarına katılabilirsin.
Hiç olmasa spora gidebilirsin en basitinden.
Bende de zamanında sosyal fobi vardı atlatmak için çok uğraştım ve başardım da ama şimdi de çevrem yok açıkçası kafam rahat böyle daha iyi.İnsanların senden bir çıkarı olması lazım ki seni yanında tutsun hiçbir çıkarı yoksa senden yalnız kalman gayet normal.
Bir de genel olarak negatif konuşanları sevmiyor insanlar gördüğüm kadarıyla o yüzden bu konuda dikkat etmeye başladım ben de bişi söylesem bile uzatmıyorum konuyu değiştiriyorum falan.
Bu zamanda çıkar ilişkisi olduğu için artık bu durum canımı sıkmıyor daha mutluyum böyle en azından param çarçur olmuyor.

 

[karavanlagez.11]

Önceden çok sosyal bir insandım fakat son dönemlerde (son dönemler dediğimde yaklaşık 1 senedir) neredeyse evden sadece bakkaka gitmek için çıkmaya başladım. Evden çıkamamamın sebeplerinden biri de psikolojik olarak çökmüş olmamdı, kendimi hiç beğenmiyordum, sürekli hayal kuruyordum, öz güvenim diplerdeydi, çok yalnız hissediyordum falan. Bunlar geçmiş değil fakat yavaş yavaş atlatmaya başladım bu sorunları. Bu sorunlarımı yensemde yine değişen bir şey pek olmayacak gibi çünkü dışarı çıksam yapacak bir şeyim yok. Arkadaşım yok denecek kadar az. Mahalleye çıkayım desem 17 yıllık mahallemde beni tanıyanlar sadece 5,10 kişi var, önceden selam verip aldığımız insanlar ama son zamanlarda onları da mahallede görünce görüp geçiyordum, şimdi yanlarına gideyim desem bu zamana kadar gitmemişim, şimdi niye geldin derler adama. Ne yapsam bilmiyorum, konuyu da tam toparlayamadım ama siz anladınız, bir akıl verirseniz sevinirim.

Belki yanlarına gitmek istediğin insanlar da seninle iletişim kurmak istiyordur ama kuramıyordur. Bir adım atsan belki gerisi gelir, en azından dene. Günaydın, iyi akşamlar vs. ile başla, sonra zaten sohbet illaki ilerler