Hiç arkadaşım yok yalnızım sizce ne yapmalıyım?

Şu anda konuyu okuyanlar (Üyeler: 1, Ziyaretçi & Botlar: 0)

Katılım
27 Eyl 2016
Mesajlar
1,374
Beğeniler
479
Puanları
83
Konum
Çanakkale
#1
Merhaba arkadaşlar. Sorunum başlıktaki gibi. 16 yaşındayım. Profilde yanlış yazmışım üye olurken dalgınlıkla sonra değiştiremedim her neyse. Bu zamana kadar doğru düzgün hiç arkadaşım olmadı. Anca merhaba nasılsın falan tarzında o da. Sosyalleşmeye de çalıştım ama sonra farkettim ki zorlama gibi oldu yani bir çevrem hala olmadı. Herhalde tek sorunum bu olsun boşver derken 4 ay önce anneannemi toprağa verdim hem de bu yaşta. O günden sonra hayata dair hiç umudum kalmadı ne çevre ne mutluluk. 2 defa intihar ettim 1 defasında hastanede 5 gün serum yedim yattım. Allah’a şükür ölmedim hayattayım binlerce kez Allah’ın affına sığınarak tövbe ettim. Ama çaresizlik insana her şeyi yaptırıyor İnan’ın. Her şey sıkıcı basit gelmişti bu bedene bu ruhuma bu yük çok ağır zor geliyordu. Başıma gelmeyen olay kalmadı anlatsam sayfalar yetmez. Neden hep ben diye düşündüm sorguladım ama Allah sevdiği kullarına dert verirmiş diye düşündüm belki de sonra her şey daha güzel beklemediğim kadar iyi hayırlı olur diye boşvermeye çalıştım ama olmuyor artık hiç ümidim umudum kalmadı sanki kolu kanadı Kırık kuş gibi. Anneannem öldü dedim o benim herşeyim di annemden öteydi o derece yakındı bana o varken kendimi bu kadar yalnız hissetmiyordum beni koruyup kolluyordu annem çalışıyordu bu yaşıma kadar hep o baktı büyüttü beni. beni annemden babamdan çok anlıyordu ama o öldü ve artık bu hayatta yaşamam için hiç bir sebep kalmadı. Şu an aklıma geldi ağlıyorum :( Bana iyi gelir arkadaş olur diye 2 ay önce kedi sahiplendim. Hayvanları çok seviyorum zaten ve o bana çok iyi arkadaş oldu ama bu yeterli değil yine kendimi yalnız hissediyorum. Aklıma geldikçe ağlıyorum sonra düşüp bayılıyorum :(. Hala kendimi öldürmeyi düşünüyorum ama sonra vazgeçtim Allah’a canımı al diye dua etmeye başladım. Çünkü kimseyi kırmadan günah sicilim kabarmadan ölmek istedim. Şimdi ise hiç bir şey istemiyorum çünkü tükendim. Acaba bende mi sorun var diye düşündüm. Çünkü eskiden çevrem olsun diye denedim olmadı. Hayatta yaşadığım tecrübelerden dolayı seçici biri oldum belki de. Öyle yüzlerce arkadaş tanıdık falan istemiyorum. Sadece dostum olsun bir kaç tane yeter gerçekten birine güvenmek istiyorum ama güvenemiyorum. Her neyse uzun yazıp sizlerin de başınızı ağrıttığım için çok özür dilerim:(. Büyüklerim abilerim tavsiyeniz bana ne olur önerilerinizi bekliyorum...
 
Katılım
27 Haz 2017
Mesajlar
400
Beğeniler
57
Puanları
28
Konum
kim takar caddesi, kemalpaşa tatlısı, no:3,
#2
git bi kedi köpek al

neşelendirir ^^

bunun yanında sosyal aktivitelere başla; bir müzik enstrumanı çal, bir salona git, kısaca seni insanlarla beraber yapçak aktivitelerde bulun. çekingen olma.
 
Son düzenleme:

Death Mark

Epic
Yönetici
Moderatör
Katılım
16 Ocak 2017
Mesajlar
14,270
Beğeniler
3,218
Puanları
113
Konum
Dead World
#3
Allah Rahmet Eylesin. Mekanı Cennet Olsun.
Her hayat değerlidir. İntihar bir çözüm yolu değildir. Öncelikle özgüveninin yerine gelmesi gerekiyor. Bu kadar karamsar düşünmemelisin. Her gününü iyi geçinmelisin. Bizlerde bu dünyada kalıcı değiliz zamanı gelince göçüp gideceğiz. Stres yapmaman lazım. Mümkünse bir psikoloğa danış.
 
Katılım
17 Ocak 2018
Mesajlar
70
Beğeniler
24
Puanları
8
Konum
İstanbul
#4
Allah rahmet eylesin. çok iyi bir insandı. Hayattan beklentin olmasın hayatta hedefin olsun. bu ikisi arasındaki denge önemli.
 
Katılım
27 Eyl 2016
Mesajlar
1,374
Beğeniler
479
Puanları
83
Konum
Çanakkale
#5
Allah Rahmet Eylesin. Mekanı Cennet Olsun.
Her hayat değerlidir. İntihar bir çözüm yolu değildir. Öncelikle özgüveninin yerine gelmesi gerekiyor. Bu kadar karamsar düşünmemelisin. Her gününü iyi geçinmelisin. Bizlerde bu dünyada kalıcı değiliz zamanı gelince göçüp gideceğiz. Stres yapmaman lazım. Mümkünse bir psikoloğa danış.
Annemi ikna edemiyorum para gidecek diye istemiyor aslında haklı bir şey de diyemiyorum ama benim durumumun da ciddiyetini hala anlatamıyorum sonra kıran döken ben oluyorum ona göre :(

---- Mesajlar birleştirildi ----

git bi kedi köpek al

neşelendirir ^^

bunun yanında sosyal aktivitelere başla; bir müzik enstrumanı çal, bir salona git, kısaca seni insanlarla beraber yapçak aktivitelerde bulun. çekingen olma.
Kedim var zaten ama bu da yeterli değil buna rağmen bana çok faydası oldu moral açısından.

---- Mesajlar birleştirildi ----

Allah rahmet eylesin. çok iyi bir insandı. Hayattan beklentin olmasın hayatta hedefin olsun. bu ikisi arasındaki denge önemli.
Sağolun çok iyi insandı demişsiniz ne demek istediniz anlamadım?
 
Son düzenleme:
Katılım
2 Haz 2014
Mesajlar
2,946
Beğeniler
734
Puanları
113
#6
Marketlerde veya avmlerde çalış acayip iyi geliyor hergün birsürü insanla muhatap olursun yalnızlığın da aklına gelmez aslında ne kadar çok şeyle uğraşırsan o kadar az depresyon olur çünkü negatif düşünmeye zaman kalmaz.Hele bide düzgün çalışırsan beğeni de kazanırsın buda özgüven sağlar.Ondan sonra dostun da olur herşey de olur :)
 
Katılım
10 Ara 2017
Mesajlar
688
Beğeniler
618
Puanları
93
Konum
Kayseri
#7
Çaresizlik Allah'tan gelen en güzel işarettir. Dua vaktinin geldiğini gösterir.
Allah bir Kulunu sevdiği için sınar. verdiği sıkıntılara sabrettiğin sürece o'na daha çok yaklaşırsın. İnsanı yaşadığı zorluklar olgunlaştırır.

Ne diyor Rabbimiz;"Ve zaman geldiğinde, Rabbin sana (Kalbindekini) verecek, seni hoşnut kılacak..."
(Duha Sûresi 5. Âyet.)
 

BJKolik

Profesör
Katılım
31 Ara 2016
Mesajlar
2,379
Beğeniler
846
Puanları
113
Konum
Denizli
#8
Çaresizlik Allah'tan gelen en güzel işarettir. Dua vaktinin geldiğini gösterir.
Allah bir Kulunu sevdiği için sınar. verdiği sıkıntılara sabrettiğin sürece o'na daha çok yaklaşırsın. İnsanı yaşadığı zorluklar olgunlaştırır.

Ne diyor Rabbimiz;"Ve zaman geldiğinde, Rabbin sana (Kalbindekini) verecek, seni hoşnut kılacak..."
(Duha Sûresi 5. Âyet.)
Umarım bu yorumunuz doğrudur ve benim için de geçerlidir. Artık bende herşey için çaresizim lakin intihar etmem. Maşallah rabta verdikçe veriyor derdi ızdarabı bir sonu yok her şey mi ters olur. Dua da ettim ters tepti napalım Allah'ı mı inkar edelim anlamadım ki.
Genç kardeşim umarım işlerin yoluna girer. İntihar etmeyi hiç düşünme çıkar aklından gez, dolaş ye iç kız arkadaşın olsun takmamaya çalış.
 
Katılım
10 Ara 2017
Mesajlar
688
Beğeniler
618
Puanları
93
Konum
Kayseri
#9
Umarım bu yorumunuz doğrudur ve benim için de geçerlidir. Artık bende herşey için çaresizim lakin intihar etmem. Maşallah rabta verdikçe veriyor derdi ızdarabı bir sonu yok her şey mi ters olur. Dua da ettim ters tepti napalım Allah'ı mı inkar edelim anlamadım ki.
Genç kardeşim umarım işlerin yoluna girer. İntihar etmeyi hiç düşünme çıkar aklından gez, dolaş ye iç kız arkadaşın olsun takmamaya çalış.
Allahu teâlâ kimseye taşıyamayacağı sıkıntılar yüklemez. Her işte bir hayr vardır. Ümidinizi yitirmeyin gerisi Allah'tan gelir.
 
Katılım
1 Ara 2013
Mesajlar
151
Beğeniler
33
Puanları
28
#10
Yazdıklarına çok üzüldüm Allah rahmet eylesin, anneannen seni böyle görseydi inan çok üzülürdü yani daha yaşın çok genç bu yaşta bu kadar karamsar olman normal değil. Mutlaka yapmaktan hoşlandığın bir şeyler vardır daha fazla yap. Seni karamsarlığa düşüren olayları ve insanları görme at buz dağının altına yok say.
 
Katılım
19 Ocak 2016
Mesajlar
349
Beğeniler
116
Puanları
43
#11
Allah rahmet eylesin anneannene yazdıklarınla sanki beni anlatmışsın o yüzden çok iyi anlıyorum yaşadıklarını senin bu kadar erken yaşıyor olman beni üzdü çok şükür hayattasın Rabbim senin yaşayıp tövbe etmeni nasip etmiş ben senin kadar gözümü karartıp denemesemde kendime zarar verdiğim oldu bu konuda nedense biraz genetik yatkınlık olduğunu düşünüyorum anne tarafımda böyle durumlar var sende var mı acaba? Durumuna gelecek olursak ben lisede ortaokulda yalnız değildim çok şükür ama artık çok değiştim kimseye güvenemiyor kimseyle dost olmak istemiyorum şeytan gerçekten yavaş yavaş çekiyor kendine başta deniyorsun olmuyor kimse beni anlamıyor deyip vazgeçiyorsun artık umrunda olmuyor insanlar boşvermişlik oluyor nefrette ediyorsun çoğundan onları mutlu gördükçe dahada kötü oluyorsun nedense eve kapanıyorsun ki en büyük hatamız burda evde kediyle ailenle hallolur diyorsun ki benimde 2 kedim var :) sonra olmuyor ailenden de böyle soyutlanınca odana kapanıyorsun ve sonuç intihar gibi düşünceler...Bu konuda biraz araştırdım en iyi tavsiye ortamını çevreni değiştirip harekete geçmek yani evde durma kendine hayırlı mekanlar bul spora git bir kursa yazıl işe gir para kazan ama odanda kapalı kalma annenneni özlediğinde huzurevlerini ziyaret et onları sevindir mümkünse başka bir ile gezmeye git böyle böyle ben uygulamayı çok istesemde yapamıyorum inşallah yapabilmeyi çok istiyorum tembellik boşvermişlik şeytanın vesveselerine davetiye çıkarıyor insanı yaşama bağlayan çalışması her şekilde beden ve zihin sağlığın için gerekli.Bir diğer önemli konuda uyku düzeni.Benim çocukluktan beri uyku düzenim yok ve bununda etkili olduğunu düşünüyorum Allah gündüzü çalışms geceyi dinlenme için yaratmış ama biz artık gündüzü gece geceyi gündüz etmiş durumdayız sana tavsiye uykunu düzene sok 12 de yat mesela 5,6 saat düzenli uyu o sana yetecektir uykunu alıp dinlenme bir zihinle uyanırsan çok daha olumlu düşünebilrsn enerjiyle alakalı terapiler vs var onlarıda araştırabilrsn kendi enerjimizi kendimiz tüketiyoruz ve bol bol dua et ölümü isteme bu doğru değil onun yerine hayırlısıyla düzelmeyi iste sana iyi gelecekse bir psikologada git ama lütfen evde kapalı kalma bak daha çok gençsin ben liseyi o kadar özlüyorum ki...Rabbim sana bir kapı daha açmış inşallah hayırlısıyla her şey yoluna girer ikimiz içinde
 

Frosa

Dwayne Rock Johnson
Yönetici
Moderatör
Katılım
22 Ağu 2017
Mesajlar
3,131
Beğeniler
1,291
Puanları
113
Konum
İzmir
#12
Allah rahmet eylesin kardeşim. Hoşlandığın şeyleri yapmaya özen göster. Ortak yanının olduğu arkadaşlar ile vakit geçirmeyi dene...
 

Nemre

Profesör
Katılım
26 Nis 2011
Mesajlar
2,579
Beğeniler
19
Puanları
38
#13
Dünyaya niçin geldiğini anlamamışsın, gitmek için bahane arıyorsun. Allahı seviyorsun çok güzel, o zaman Allahı sevenlerle bir arada ol,o zaman arkadaş sorunun kalmaz.
 
Katılım
1 Eyl 2009
Mesajlar
32
Beğeniler
1
Puanları
6
Konum
İstanbul
#14
Kardeşim öncelikle hayatın anlamını ve amacını kavraman lazım. Allah, günah falan dediğine göre bir miktar İslam inancına sahipsin. Bu doğrultuda gidersek, bu hayatın sana Allah tarafından emanet verildiğini (doğum) ve sadece O'nun bildiği bir zamanda geri alınacağını (ölüm) bilmen lazım. Sana verilen bu can emanetine nasıl baktığın, ne yolda ve nasıl tükettiğin sorulacak. İşte burada da hayatın anlamı ve amacı devreye giriyor. Tüm insanların hayatındaki amacı bizi yaratan Allah'ın bize yapmamızı emrettiklerini yerine getirmek, nehyettiklerinden de uzak durmaktır. Bu emir ve yasaklar hayatımızın her alanına temas etmektedir. Eğer sağlam bir imana kavuşabilirsen bu dünyada her daim mutlu olabilirsin. Elbette sıkıntılar olacak, elbette zor zamanlar olacak. Ancak böyle durumlarda müslüman bilir ki bunların hepsi imtihanın bir parçası. Olay bu zorlukları şükür ve sabır ile aşabilmek. Çünkü alan da Allah veren de. Verdiğinde nasıl mutlu memnun olup seviniyorsak, aldığında da isyan ve kahır etmek yerine şükür ve sabretmemiz gerekir.
En basitinden şöyle bile düşünebilirsin; "Lan zaten fani dünya. En fazla 80 sene yaşayacam. ilk 10 yılı sayma. son 10 yılı da sayma. 60 sene yaşayacaz sonra ölüp gidecez. Artık bu dünya ile hiç bir ilişkim kalmayacak. Neden kendimi bu fani dünya için yıpratıp üzeyim ki. Allah'ın kuralları doğrultusunda en rahat, mutlu ve sorunsuz olarak hayatımı devam ettireyim."
Kendimden bir örnek vereyim. Üzerine toz bile kondurmadığım, gözümden bile sakındığım bir arabam vardı. Bir gün sabah işe gitmeden önce balkona hava almak için çıkmıştım. Aşağıya baktığımda ne göreyim, arabamın tavanı tamamen göçmüş!. Kafamdan aşağı kaynar sular döküldü o anda. Alelacele aşağı indim baktım tavana ağır bir cisim düşmüş ve tavan baya bi içine göçmüştü. Hem tonla masraf hem de aracı satarken yaşayacağı değer kaybı vs vs. Sonra kendi kendime düşündüm; noldu yani ne var şimdi aracın hasar aldıysa. Dünya malı değil mi? Yaparsın masrafını binmeye devam edersin. Mezara götürmeyeceksin ya! Kendi kendimi neden üzeyim bir süre sonra umurumda bile olmayacak bir mal için? Böylece o sıkıntıdan kendimi kurtardım. Sonra çok güzel bi usta bulup düzelttirdim. Her işte bir hayır vardır. Önceden beri iç tavan döşemesinde de sarkma vardı. Tavanı tamir için döşemeyi sökmek gerekiyordu. Hazır sökülmüşken tavan döşemesini de yenilettim. Mis gibi olduydu.
Demem o ki; hayatının amacını kavra ve rahat ol. Hepimiz bir gün ölüp gidecez ve yanımızda hiç bir malımızı, derdimizi, tasamızı da götürmiycez. Yaşın çok genç. Hayatın başındasın. Yaşın ilerleyip arkana baktığında bu hallerin aklına geldikçe belki (afedersin) g.tunle güleceksin lan ne boş şeyler için kendimi üzmüşüm diye (tecrübe ile sabit :)) Arkadaş ve çevre olayı da okulu bitirip hayatın derinlerine (askerlik ve iş hayatı) dalmaya başlayınca kendi kendine düzelecek merak etme.
Anahtar kelime: RAHAT OL. Şu dünyada tatlı canını üzmeye hiç bir şey değmez. Şu dünyadaki en büyük acı evlat acısı derler. Ancak o bile unutuluyor. Allah bize unutma nimetini vermiş. Unutmasaydık bu hayat yaşanmazdı. Çok yaşamadan dertten, stresten, üzüntüden ölür giderdik.
RAHAT OL!
 
Katılım
13 Ağu 2016
Mesajlar
545
Beğeniler
121
Puanları
43
Konum
istanbul
#15
Biri beni anlatıyor sanki...Ama rahat ol yanlız değilsin buda binlerce insan var ve coğu bu kadar uzun yazacak kadar değerli insan...
 
Katılım
5 Ağu 2008
Mesajlar
105
Beğeniler
14
Puanları
18
#16
Bir çok kişi güzel yorumlar yapmış,
Yaratılış amacını sorgulamak, İbadet etmek, İnanç Bunlar önemli fakat zaten bunların farkıdasın, en azından boş değil kalbin ve beynin,
sadece hayatının merkezine koyduğun insanı kaybetmiş olmanın, sevgisizliğin vermiş olduğu boşluktasın bence.
Yalan arkadaş ve dostluklar ile etrafın dolu olacağına hiç olmasın daha iyi.

Çok gençsin bu büyük bir nimet senin için, inan belki 10 sene sonra aklına bunlar gelecek ve ne kadar gereksiz düşüncelere kapılıp hatalar yapmışım diyeceksin,

Tavsiyeme Gelince, çok müthiş bir dönem içindeyiz insanlık olarak, Teknoloji ve iletişim çağındayız. Eskiden olsa yaşadığın mahalle ve okul çevresi haricinde çok zordu yeni çevrelere insanlara ulaşabilmek,

Facebook ve böyle forumlar da çok güzel gruplar var bu gruplardan dikkatini çekenlere katılabilir ve arkadaşlıklar kurabilirsin,
öncelikle kendi dikkatini çeken konuları ortaya çıkartman lazım, hobilerin şu anda olmaya bilir, ama araştırarak neler dikkatini çekiyor öğrenmeye çalışabilirsin. zaten öğrenmeye çaışmak araştırmaya başlamak başlıca sıkıntı ve dertlerini unutup hayata bağlanmanı sağlayacaktır.

gerçekten öğrenecek ve kendini geliştirebilecek inanılmaz bir zamanın içindeyiz,

depresyon herkesin problemi, hatta çağımızın sorunu olarak da lanse ediliyor, onunla yaşamaya alışmak zorundayız, zira dünyanın çok büyük bir bölümü PARALI köle olarak çalışıyoruz,

Aldığın Nefesin kıymetini bil, kendi kıymetinin farkına var.. tutunacak çok dal var bu hayatta.
 

kmurat

Profesör
Katılım
8 Şub 2014
Mesajlar
3,237
Beğeniler
551
Puanları
113
#17
Bu devirde arkadaş bulmak zor. Herkes bilgisayar başında oturuyor. Bir Futbol takımına katıl yada başka bir toplu oynanan spor seç. Bir arkaşlık çevrenin oluşması yaklaşık 6 ayı bulur ama uygun ortam sağlanmış olursun. Arkadaşlık için gereken en önemli şey ortak bir ilgi alanı.
 

teo53

Üyecik
Katılım
16 Nis 2018
Mesajlar
1
Beğeniler
1
Puanları
3
Konum
istanbul
#18
Merhaba arkadaşlar. Sorunum başlıktaki gibi. 16 yaşındayım. Profilde yanlış yazmışım üye olurken dalgınlıkla sonra değiştiremedim her neyse. Bu zamana kadar doğru düzgün hiç arkadaşım olmadı. Anca merhaba nasılsın falan tarzında o da. Sosyalleşmeye de çalıştım ama sonra farkettim ki zorlama gibi oldu yani bir çevrem hala olmadı. Herhalde tek sorunum bu olsun boşver derken 4 ay önce anneannemi toprağa verdim hem de bu yaşta. O günden sonra hayata dair hiç umudum kalmadı ne çevre ne mutluluk. 2 defa intihar ettim 1 defasında hastanede 5 gün serum yedim yattım. Allah’a şükür ölmedim hayattayım binlerce kez Allah’ın affına sığınarak tövbe ettim. Ama çaresizlik insana her şeyi yaptırıyor İnan’ın. Her şey sıkıcı basit gelmişti bu bedene bu ruhuma bu yük çok ağır zor geliyordu. Başıma gelmeyen olay kalmadı anlatsam sayfalar yetmez. Neden hep ben diye düşündüm sorguladım ama Allah sevdiği kullarına dert verirmiş diye düşündüm belki de sonra her şey daha güzel beklemediğim kadar iyi hayırlı olur diye boşvermeye çalıştım ama olmuyor artık hiç ümidim umudum kalmadı sanki kolu kanadı Kırık kuş gibi. Anneannem öldü dedim o benim herşeyim di annemden öteydi o derece yakındı bana o varken kendimi bu kadar yalnız hissetmiyordum beni koruyup kolluyordu annem çalışıyordu bu yaşıma kadar hep o baktı büyüttü beni. beni annemden babamdan çok anlıyordu ama o öldü ve artık bu hayatta yaşamam için hiç bir sebep kalmadı. Şu an aklıma geldi ağlıyorum :( Bana iyi gelir arkadaş olur diye 2 ay önce kedi sahiplendim. Hayvanları çok seviyorum zaten ve o bana çok iyi arkadaş oldu ama bu yeterli değil yine kendimi yalnız hissediyorum. Aklıma geldikçe ağlıyorum sonra düşüp bayılıyorum :(. Hala kendimi öldürmeyi düşünüyorum ama sonra vazgeçtim Allah’a canımı al diye dua etmeye başladım. Çünkü kimseyi kırmadan günah sicilim kabarmadan ölmek istedim. Şimdi ise hiç bir şey istemiyorum çünkü tükendim. Acaba bende mi sorun var diye düşündüm. Çünkü eskiden çevrem olsun diye denedim olmadı. Hayatta yaşadığım tecrübelerden dolayı seçici biri oldum belki de. Öyle yüzlerce arkadaş tanıdık falan istemiyorum. Sadece dostum olsun bir kaç tane yeter gerçekten birine güvenmek istiyorum ama güvenemiyorum. Her neyse uzun yazıp sizlerin de başınızı ağrıttığım için çok özür dilerim:(. Büyüklerim abilerim tavsiyeniz bana ne olur önerilerinizi bekliyorum...
Güzel kardeşim merhaba sırf sana şunları yazabilmek belki bir yardımım olur amacıyla kayıt oldum.
Öncelikle hikayemizin intihar kısmı hariç birebir olduğunu söyleyebilirim. Bende seninle aynı yaşta anneannemi toprağa verdim ve beni o büyüttü,o yanımdaydı, aileme anlatamadığım herşeyi ona anlatırdım. Onun ölümü bende çok şeyi değiştirdi. Hayatın saki tadı tuzu kalmamış gibi geliyor şuanda sana biliyorum.
Herkes nasihat eder anlıyorum der anlayamaz ben bile seni anlayamam. Aynı şeyleri yaşamamamıza rağmen inan etkiler çok daha farklı boyutlara gelmiş. Hayata küsme neyi sevdiğini neleri sevebileceğini düşün ben böyle yaptım. Hobi buldum kendimi gitar çaldım grup kurdum bende yalnızdım ama hepsi oldu arkadaşlarım oldu sonra beğenmedim bıraktım gitarı, ağır ameliyatlar geçirdim 2 kez akciğerlerim patladı. Sol akciğerimin yarısını aldılar tamam dedim şimdi öldüm hayat bitti bunları yaşarken 17 yaşındaydım ben. Sonra kendime hedef koydum anneannem için dedim ki sağ olsaydı en çok okuyup büyük adam olmamı isterdi. Okudum üniversiteyi kazandım 2 üniversite bitirdim 2 side özeldi hem okudum hem okurken okul taksitlerim için çalıştım çünkü biiliyordum anneannem benimle gurur duymalıydı. En zor olanlarını yaptım hayatta rabbim yardım etti şükürler olsun. Sonra önüme dünyanın en büyük kurumsal firması çıktı beni işe almak istedi okuduğum bölüm sinema ve televizyondu çalışacağım sektör ise elektronik bilgisayar evet baktım ben bilgisayarı seviyorum çalışmalıyım. 3 yıl o firmada çalıştım, çok şey öğrendim çok arkadaşım oldu çok güzel dostluklar edindim. Sonra kendime bir bisiklet aldım, şuan profesyonel olarak bisiklet sporuyla ilgileniyorum hem sağlığıma dikkat ediyorum hemde özgürüm onu sürerken gerçekten özgürüm çünkü anneannemde bunu isterdi. Daha sonra o büyük fırmadan ayırldım ve şuanda özel bir şirkette Ar- Ge müdürü olarak çalışıyorum ve yaşım 27 ve eminim ki anneannem gördüğü yerden benimle gurur duyuyordur.
Şimdi sen niye hayata böyle bakmıyorsun güzel kardeşim benim yeterki inan yeterki başlamak iste insana rabbim sağlık versin isteyipte yapamayacağın hiçbirşey yok. Unutma sen annenin yanında olmalısın olmalısın ki oda güçlü olsun emin ol onun herşeyden çok sana ihtiyacı var hadi küçük adam toparla kendini ve büyük adam olabilmek için ilk adımı başarabileceğine inanarak yap konuşmak istersen ben buralardayım
 
Katılım
10 Ocak 2010
Mesajlar
103
Beğeniler
24
Puanları
18
#19
Önce hiç arkadaşım yok demeyi bırakarak başla. Unutma yok dersen yok olur. Olumlu düşünmeye bak. Bugün insanlar sadece çıkarı olanlara yaklaşmaya başladılar. O gördüğün birbirine yakın gibi görünen çoğu arkadaşın birbirinden çıkarı var bunu unutma. Ne olursa olsun kendin gibi ol başkalarını memnun etmeye çalışma sakın. Kendi karakterini yansıttığında insanlar seni tanımak isteyecektir.
 
Katılım
5 May 2017
Mesajlar
1,625
Beğeniler
568
Puanları
113
Konum
istanbul
#20
aslında burada önce bir grup kurmalı sonra arkadaşlıklar oluşması için geziler, buluşmalar ayarlanmalı... belli ki aynı durumda olduğunu belirten bir çok arkadaş var, iyi gelir yani bence :) dertler paylaştıkça azalır. belki de ebedi dostluklar kurulur. özellikle aynı şehirde olanlar özelden birbirlerine yazsın, arada piknik, gezi gibi faaliyetler olur.
 
stat counter