Asosyal miyim?

Şu anda konuyu okuyanlar (Üyeler: 1, Ziyaretçi & Botlar: 0)


Görkem Say

Адидже
Yönetici
Super Moderator
Editor
Katılım
22 Nis 2017
Mesajlar
14,478
Puanları
113
Konum
Laurelindórinan
Arkadaşlar herkese merhaba. Bilenleriniz vardır, bilgisayar mühendisliği 1. sınıf öğrenciyisim. Hayatım boyunca bilgisayarlara ve teknolojiye karşı hep ilgim ve merakım olmuştur. Fakat ortada şöyle bir durum var ki bildiğiniz üzere genelde bilgisayardan anlayan kişiler asosyal olarak bilinir. Bunun nedeni de bilgisayar alanında bir şeyler öğrenmek için zamanında sosyal ilişkilerden feragat edilerek bu alana yönelinir. Şimdi bendeki durumda buna benzer bir durum. Aslında tanıdığım insanlarla iletişim kurarken hiç sıkıntı çekmiyorum hatta gayet rahatımdır veya bir ihtiyacım varsa o an tanımadığım insanla da gayet medeni bir şekilde konuşabilirim ama iş gidip tanışıp arkadaş olmaya gelince çok sıkıntı yaşıyorum. Mesela koskoca sınıfta ortalama 100 kişiyiz ve benim tanıdığım insan sayısı 3, iletişim kurduğum insan sayısı 2. Yani gidip tanımadığım insalarla iletişim kuramıyorum ve şundan korkuyorum. Biliyorsunuz ki iş hayatı sadece ne bildiğiniz ile ilgili değil aynı zamanda ne kadar kişiyi tanıdığınızla da ilgilidir. Belki mesleğini çok iyi bilmiyorsundur ama insanlarla ilişkilerin iyi ve çoktur bu sayede bir iş edinme olasılığın daha yüksektir. Aynı zamanda o işi çok iyi bilip iletişim kuramama sorunu yüzünden potansiyelinden çok daha düşük işlerde çalışan insanlarda var. Birde dışarı çıkmayı gerçekten hiç sevmem. Benim için en güzel ve mutluluk verici aktivite evde bilgisayarımın başında olmaktır. Bilgisayar derken sürekli oyun oynadığımı sanmayın ama evde bilgisayarla uğraşmak beni daha mutlu ediyor. Hafta sonları dışarıya falan çıkmak istemiyorum veya böyle AVM gibi insanların çok olduğu yerler beni biraz rahatsız ediyor olabilir. Yani bu kötü bir durum mu yoksa endişe edecek bir şey yok mu bilemedim açıkçası. Sizin tavsiyeleriniz ve fikirleriniz nelerdir acaba?
 

Death Mark

Learning is always a painful process
Onursal Üye
Katılım
16 Ocak 2017
Mesajlar
26,559
Puanları
113
Aslında hayır. Asosyallik tamamen dış dünya ile bağlantısını koparıp kimseyle muhattap olmayanlara denir. Anladığım kadarıyla sende öyle bir durum söz konusu değil. Her insanla tanışıp en iyi arkadaş olucaksın diye bir şey yok. Tanımadığın insanlarla tanışma konusunda çekinmene gerek yok.
 

Görkem Say

Адидже
Yönetici
Super Moderator
Editor
Katılım
22 Nis 2017
Mesajlar
14,478
Puanları
113
Konum
Laurelindórinan
Aslında hayır. Asosyallik tamamen dış dünya ile bağlantısını koparıp kimseyle muhattap olmayanlara denir. Anladığım kadarıyla sende öyle bir durum söz konusu değil. Her insanla tanışıp en iyi arkadaş olucaksın diye bir şey yok. Tanımadığın insanlarla tanışma konusunda çekinmene gerek yok.
Bende öyle düşündüm açıkçası. Çok kişiyle cıvık ilişki kurmaktansa az ama öz ilişkim olsun daha iyi. Fakat düşündüm acaba ben asosyal bir insan mıyım diye. Teşekkürler cevabın için.
 

Halktan Biri

Gurular Gurusu
Onursal Üye
Katılım
30 Eki 2016
Mesajlar
9,645
Puanları
113
Bu soruyu benim cevap vermemin çok doğru olacağını sanmıyorum.
Sizin anlattığınız birkaç şey bende de var. Ben de herkes ile samimi bir şekilde konuşamıyorum.
Ama birkaç kez konuştuğum kişilerle daha samimi bir şekilde konuşabiliyorum. :)

Eğerki bu anlattıklarınızın problem olacağını düşünüyorsanız bence bir psikologa gidin.
 

Death Mark

Learning is always a painful process
Onursal Üye
Katılım
16 Ocak 2017
Mesajlar
26,559
Puanları
113
Bu soruyu benim cevap vermemin çok doğru olacağını sanmıyorum.
Sizin anlattığınız birkaç şey bende de var. Ben de herkes ile samimi bir şekilde konuşamıyorum.
Ama birkaç kez konuştuğum kişilerle daha samimi bir şekilde konuşabiliyorum. :)

Eğerki bu anlattıklarınızın problem olacağını düşünüyorsanız bence bir psikologa gidin.
Aynen.
Bir sorun olduğunu düşünüyorsa psikoloğa danışmaktan zarar gelmez.
 

Gökçe Asena

Profesör
Katılım
10 Ara 2017
Mesajlar
1,759
Puanları
113
Konum
Purgatory
Hayır aslında bu bir sorun değil. Kişilerle sahte arkadaşlık ilişkisi kurulacağına samimiyetine inandığınız kişilerle dostluk ilişkisi kurun daha sağlıklıdır. Yani ne kadar çok kişi tanıdığınız veya tanımak istediğiniz önemli değildir. Ve bu daha ilk yılınız, zamanın size neler kazandıracağı önemlidir.
 

Umut YAZGAN

No comment.
Yönetici
Moderatör
Katılım
9 Mar 2016
Mesajlar
1,938
Puanları
113
Konum
İstanbul / Beyoğlu
Merhaba Görkem, baştan sona kadar okudum yazdıklarını. Bölümün zaten senin bilgisayara olan merakını açık şekilde gösteriyor ve nihayetinde sende bu durumda bilgisayarla ilgilenmeyi seven birine dönüşmüşsün. İnsanlarla iletişimde bir sıkıntı yaşamıyorsan bu arkadaşlık ve dostluklar içinde cesaret gösterebileceğin kapasitedesin demektir. Sana şunu söyleyebilirim ki Üniversite'den mezun olduktan sonra 30 kişiye yakın sınıfın içinde sadece 2 dostumla görüşürüm onlar da bana fazlasıyla yeter. Neden bu yolu seçtim? Güzel bir laf var nerede çokluk orada sıkıntı... Natürel insanı seviyorum yapay geldi demek ki diğerleri. Sende mesela hemen hemen aynı yolu tercih ediyorsun zaten bunlarda bir sıkıntı yok. Sadece ilişkilerinde başarılı biriysen bunu karşılıklı çevre diyalogları geliştirmekte de kullan çekinecek hiçbir durum yok çünkü onlar da senin benim gibi insanoğlu. İnsanların statüsü, mevki, makamı pekte umrunda olmasın. Ya da iyisi, kötüsü, güzeli, çirkini bunların hepsi birer yargıdır ve tehlikelidir. Kimseyle bir şeyler paylaşırken onu sevmek zorunda değilsin fakat saygı göster ki karşıdan saygı bul hayat mentaliteni bu önergelere uyarlarsan her şey harika ilerler.
 

FurkanT.

Profesör
Katılım
5 Ağu 2017
Mesajlar
1,544
Puanları
83
Konum
Antalya
Herkesle arkadaşlık kuramazsın ki zaten. Benim de şuan okulumda samimi 3 tane arkadaşım var. Bana yetiyor da artıyorlar. Birlikte futbol oynadığımız ve sohbet ettiğimiz var ,
Birlikte oyun konuştuğumuz var ,
Birlikte yazılım ve bilgisayar hakkında vakit geçirdiğim var ,
Diğerlerine bakıyorum da , ne anlaşabileceğim insan var , ne de tavırlarını sevebileceğim insan.
 

Görkem Say

Адидже
Yönetici
Super Moderator
Editor
Katılım
22 Nis 2017
Mesajlar
14,478
Puanları
113
Konum
Laurelindórinan
Merhaba Görkem, baştan sona kadar okudum yazdıklarını. Bölümün zaten senin bilgisayara olan merakını açık şekilde gösteriyor ve nihayetinde sende bu durumda bilgisayarla ilgilenmeyi seven birine dönüşmüşsün. İnsanlarla iletişimde bir sıkıntı yaşamıyorsan bu arkadaşlık ve dostluklar içinde cesaret gösterebileceğin kapasitedesin demektir. Sana şunu söyleyebilirim ki Üniversite'den mezun olduktan sonra 30 kişiye yakın sınıfın içinde sadece 2 dostumla görüşürüm onlar da bana fazlasıyla yeter. Neden bu yolu seçtim? Güzel bir laf var nerede çokluk orada sıkıntı... Natürel insanı seviyorum yapay geldi demek ki diğerleri. Sende mesela hemen hemen aynı yolu tercih ediyorsun zaten bunlarda bir sıkıntı yok. Sadece ilişkilerinde başarılı biriysen bunu karşılıklı çevre diyalogları geliştirmekte de kullan çekinecek hiçbir durum yok çünkü onlar da senin benim gibi insanoğlu. İnsanların statüsü, mevki, makamı pekte umrunda olmasın. Ya da iyisi, kötüsü, güzeli, çirkini bunların hepsi birer yargıdır ve tehlikelidir. Kimseyle bir şeyler paylaşırken onu sevmek zorunda değilsin fakat saygı göster ki karşıdan saygı bul hayat mentaliteni bu önergelere uyarlarsan her şey harika ilerler.
Hocam zaten tanımadığım insanlarla arkadaşlık kurmakta sıkıntı çektiğim en büyük konu da yargılanma diyebilirim. Biliyorsunuz insanlar tanımadığı kişileri fiziksel özelliklerine, dış görünüşlerine veya benzeri konularda yargılamayı çok seviyor. Bende bu yargılanmalardan kaçmak için fazla kişiyle iletişim kurmuyorum diyebilirim yani. Tabi ki her insanla samimi olmak zorunda değilim ama bunu şimdilik kontrol edemiyorum. Umarım iş hayatımda bir düzene oturtabilirim. Cevaplarını için teşekkür ederim.
 

Umut YAZGAN

No comment.
Yönetici
Moderatör
Katılım
9 Mar 2016
Mesajlar
1,938
Puanları
113
Konum
İstanbul / Beyoğlu
Hocam zaten tanımadığım insanlarla arkadaşlık kurmakta sıkıntı çektiğim en büyük konu da yargılanma diyebilirim. Biliyorsunuz insanlar tanımadığı kişileri fiziksel özelliklerine, dış görünüşlerine veya benzeri konularda yargılamayı çok seviyor. Bende bu yargılanmalardan kaçmak için fazla kişiyle iletişim kurmuyorum diyebilirim yani. Tabi ki her insanla samimi olmak zorunda değilim ama bunu şimdilik kontrol edemiyorum. Umarım iş hayatımda bir düzene oturtabilirim. Cevaplarını için teşekkür ederim.
Her şey zamanla Görkem, tedirgin olmana gerek yok. Rica ederim ne demek.
 

Ben Kenobi

Dekan
Katılım
6 Kas 2011
Mesajlar
7,374
Puanları
113
29 yaşında bilgisayar mühendisiyim, kaderimiz bu, hemen hepimiz ama görece az ama görece çok, asosyal oluyoruz.
 

MrtAltg

Dekan
Onursal Üye
Katılım
22 Şub 2007
Mesajlar
5,844
Puanları
113
Peki ben ne yapayım söyleyin o zaman yaş dersen 43 ettik gittiğim yerde çalıştığım iş yerinde veya herhangi bir yerde teknoloji ile ilgili bir sıkıntı olsa bana geliyorlar ben şöyle bir kafa dengi adam arasam yaşıtlarım arasında teknolojiden anlayan, bilgisayardan anlayanı boşver akıllı telefonu bile kullanamayan insanlar var ister istemez kenarda kalıyorsun
 

PARAzitCELL

Dekan
Katılım
5 May 2017
Mesajlar
5,304
Puanları
113
Konum
sanalalem
100 kişilik sınıfta 3 kişi en yakın arkadaşların olsun ama sayı bana az geldi. En az 10-15 kişi de sohbet, muhabbet arkadaşın olacak. Arasıra aktivitelerde bulunabileceğin arkadaşların olmalı. Ve en önemlisi haftada en az bir kez dışarıya mutlaka çıkmalısın hocam. Ev ortamı ile sadece yaşarsan yaşlanırsın, psikolojin olumsuz etkilenebilir. Doğa sporları veya başka etkinliklere de yazıl, arkadaş çevreni de genişletmiş olursun hem. :)
En önemlisi artık yaş kemale erdiğinden evlilik için adaylara bakman gerekir :p
 

S@meT

Van Helsing !
Katılım
21 Tem 2014
Mesajlar
835
Puanları
63
Benimle aynı durumdasın be dostum :) Yalnız sınıfta 30 kişi var bizim 7-8 tanesi ile muhabbetim var.Bir de korkmak bu konuda gereksiz bir duygu bence.Kardeşimsin bu yazıyı da samimi yazıyorum korkacağın son şey biriyle konuşmak istediğinde seni istemeyeceği hissi olsun.Onlar kim ola ki :D Allah ömür verirse 10 yıl sonra evli barklı olduğunda yüzlerini görecek misin :) Bence insanın karakterini etkileyen ve onu o şahsa bürüyen hayatındaki anılarıdır.Tecrübeleridir.Yalnız şöyle bir durum da var bölümün gereği ileride bir şeyler yapmak istiyorsan ekibe ihtiyaç duyabilirsin belki de aradığın özellikteki kişiler konuşmadığın insanların içindedir.Üniversite büyük her yerini fethedemedim :D fakat benimle kafa yapısı uyuşan 3 kişi bile bulsam yeter.Ben bu düşüncedeyim.Zaten üniversite arkadaşıkları 2.Sene olur derler ilk 1 sene doğru kişileri bulamazsın genelde.Yanız aktif konuşmasan bile ne kadar çok kişiyi tanırsan o kadar iyi onlar ileride avukattır hakimdir veya kamuda bir görevli olduğunda işlerin daha hızlı gerçekleşir.Asosyal değilsin bence insanı ne mutlu ediyorsa onunla ilgilenmelidir.Yalnız 2 haftada 1 de olsa en azından arkadaşlarınla kahveye gidip tavladır okeydir karttır bir şeyler yapmak bu düşüncelerinden arındırır seni.
 

Görkem Say

Адидже
Yönetici
Super Moderator
Editor
Katılım
22 Nis 2017
Mesajlar
14,478
Puanları
113
Konum
Laurelindórinan
Benimle aynı durumdasın be dostum :) Yalnız sınıfta 30 kişi var bizim 7-8 tanesi ile muhabbetim var.Bir de korkmak bu konuda gereksiz bir duygu bence.Kardeşimsin bu yazıyı da samimi yazıyorum korkacağın son şey biriyle konuşmak istediğinde seni istemeyeceği hissi olsun.Onlar kim ola ki :D Allah ömür verirse 10 yıl sonra evli barklı olduğunda yüzlerini görecek misin :) Bence insanın karakterini etkileyen ve onu o şahsa bürüyen hayatındaki anılarıdır.Tecrübeleridir.Yalnız şöyle bir durum da var bölümün gereği ileride bir şeyler yapmak istiyorsan ekibe ihtiyaç duyabilirsin belki de aradığın özellikteki kişiler konuşmadığın insanların içindedir.Üniversite büyük her yerini fethedemedim :D fakat benimle kafa yapısı uyuşan 3 kişi bile bulsam yeter.Ben bu düşüncedeyim.Zaten üniversite arkadaşıkları 2.Sene olur derler ilk 1 sene doğru kişileri bulamazsın genelde.Yanız aktif konuşmasan bile ne kadar çok kişiyi tanırsan o kadar iyi onlar ileride avukattır hakimdir veya kamuda bir görevli olduğunda işlerin daha hızlı gerçekleşir.Asosyal değilsin bence insanı ne mutlu ediyorsa onunla ilgilenmelidir.Yalnız 2 haftada 1 de olsa en azından arkadaşlarınla kahveye gidip tavladır okeydir karttır bir şeyler yapmak bu düşüncelerinden arındırır seni.
Saolun hocam fikirleriniz için. Arada tabi çıkıp arkadaşlarla buluşuyorum o kadar da evde tıkılıp kalmıyorum :) Bu 2. sene olayına bende katılıyorum bakalım hayırlısı :)
 

--ProofStriker

Profesör
Katılım
27 Eyl 2016
Mesajlar
1,714
Puanları
113
Konum
Çanakkale
Merhaba, aslında asosyalsin ama değilsin de şöyle ki, evet gezmeyi sevmiyorsun bilgisayarınla evde olmak sana daha çok huzur veriyor. Bunda anormal durum yok hatta çok normal Durum bence. Aşırı derecede de içine kapansan gene normal derdim ben. Çünkü haberlerde izliyoruz annesini öldüren evlat katil kötü komşu tecavüz eden baba dolandırıcılıklar vs vs. Ve insanın bu hayatta yaşadıkları falan tecrübe katıyor zamanla karakterin değişiyor kişiliğin yerine oturuyor. Zaten artık öyle bir zamanda yaşıyoruz ki akrabandan yakın karşı komşuna güven olmuyor. Ah ah nerede o eski yıllar zamanlar. Ben de içime kapanığım ufak tefek şeyler hariç evden 1 ay çıkmadığım zaman oldu. Hiç arkadaşım Yok eskiden çok çabalardım çevrem olsun vs vs ama dost kazığı yiyince öyle afalladım kaldım içime kapandım. Şimdi sana kendini değiştir içine kapanma desem hemen yapamayacaksın denedim çünkü kendimden biliyorum ama aşırı derecede olmasın bu aşırı derecede de içine kapanma aşırı derecede de dışa dönük olma hep bir mesafe olsun tam ortası olsun. Bence en doğrusu bu. Umarım anlatabilmişimdir iyi geceler :).
 

Görkem Say

Адидже
Yönetici
Super Moderator
Editor
Katılım
22 Nis 2017
Mesajlar
14,478
Puanları
113
Konum
Laurelindórinan
Merhaba, aslında asosyalsin ama değilsin de şöyle ki, evet gezmeyi sevmiyorsun bilgisayarınla evde olmak sana daha çok huzur veriyor. Bunda anormal durum yok hatta çok normal Durum bence. Aşırı derecede de içine kapansan gene normal derdim ben. Çünkü haberlerde izliyoruz annesini öldüren evlat katil kötü komşu tecavüz eden baba dolandırıcılıklar vs vs. Ve insanın bu hayatta yaşadıkları falan tecrübe katıyor zamanla karakterin değişiyor kişiliğin yerine oturuyor. Zaten artık öyle bir zamanda yaşıyoruz ki akrabandan yakın karşı komşuna güven olmuyor. Ah ah nerede o eski yıllar zamanlar. Ben de içime kapanığım ufak tefek şeyler hariç evden 1 ay çıkmadığım zaman oldu. Hiç arkadaşım Yok eskiden çok çabalardım çevrem olsun vs vs ama dost kazığı yiyince öyle afalladım kaldım içime kapandım. Şimdi sana kendini değiştir içine kapanma desem hemen yapamayacaksın denedim çünkü kendimden biliyorum ama aşırı derecede olmasın bu aşırı derecede de içine kapanma aşırı derecede de dışa dönük olma hep bir mesafe olsun tam ortası olsun. Bence en doğrusu bu. Umarım anlatabilmişimdir iyi geceler :).
Tavsiye için teşekkür ederim. Bende buna dikkat etmeye çalışıyorum o yüzden sizlerin de fikirlerini alayım dedim :)
 

Utku Cabir

Ben Sana Doyamadım ATAM! Doysun kara topraklar...
Yönetici
Moderatör
Katılım
12 Tem 2015
Mesajlar
14,672
Puanları
113
Konum
Ankara
i........e. şahsiyeti asosyal sen değil...
Onun kim olduğunu çok iyi biliyorum conficker amca. Okadarda değildir ye umuyorum :)


@Görkem Say eskiden bende böyle idim. Hatta bir artısı daha vardı. Sürekli dışlanan biriydim. Üstüne buda eklenince eve her gidişimde yatağıma uzanıp dakikalarca ağlar ardından bilgisayarın başına oturur basar parayı saatlerce kalkmazdım. Çevremle daha iyi ilişkilerim eski arkadaşlarımı terkedince başladı. Affınıza sığınarak söylüyorum ne kadar kişiliksiz insanlarmış ben ozaman anladım. Oysaki ne kadar da fazla arkadaşım vardı değilmi? Herkesle arkadaş olmaya çalışmak tarafımca denendi ve sonucu hüsran oldu. Şimdi az sayıdada olsa başta Kubilay kardeşim @Yeşil Okçu olmak üzere can dostlarım var. Seni AVM ye gitmen için zorlayamam. Çözüm bir psikologda yatıyor. Eğer gerçekten bir sorununun olduğunu düşünüyorsan bunu yapmalısın. Bu arada burada koskoca forum var herzaman yanındayız :)

---- Mesajlar birleştirildi ----

 
Son düzenleme:
Üst
stat counter