llavinya
Dekan
- Katılım
- 9 Ekim 2006
- Mesajlar
- 7,781
- Reaksiyon puanı
- 92
- Puanları
- 0
Söyleyecek hiçbir şeyin yoksa
susmaya ne dersin?
Söyleyecek sözü olanları dinlemeye
anlamaya ne dersin?
Kitap sayfalarının arasında dolaşmaya…
Kâinatı okumaya…
Suratını okşayan rüzgârı
saçlarını ıslatan yağmur damlasını
ayaklarındaki kum tanelerini hissetmeye…
Güneşin batışını
hayata dair anlatacakları olan bir filmi
yıldızları
uzaklaşan bir gemiyi izlemeye…
Hastanedeki hastaları
cezaevlerindeki mahkûmları
kabristandaki mezar taşlarını görmeye…
Yollardaki bir taşı
bir düşeni
bir kendini kaybedeni kaldırmaya ne dersin?
Biraz düşünmeye
geçmişe
geleceğe gitmeye…
Sorular sormaya
hayata
kendine
dünyaya dair…
Kafa yormaya
hep ertelediğin konularda…
Bir cevap bulmaya
bir cevap veren bulmaya; içinden çıkamadığın problemlere dair…
Söyleyecek hiçbir şeyin yoksa
söyleyecek bir şeyi olanlardan bir şeyler öğrenmeye ne dersin?
Bugüne kadar söylenmiş sözlerin üzerinde durmaya; kiminin altını kırmızı
kiminin mavi
kiminin siyah kalemle çizmeye; kiminin üstünü çizmeye
kimine bir harf
bir kelime
bir ünlem eklemeye ne dersin?
Yeni bir şey söylemeyeceksen
daha önce söylenmiş sözleri bu kadar yüksek sesle
bu kadar kendi keşfinmiş gibi bağıra bağıra söylememeye ne dersin?
Kendini biraz hesaba çekmeye
cevaplarının doğruluğunu kontrol etmeye
hatalarını kabul etmeye…
Biraz bozmaya ezberlerini…
Biraz değiştirmeye kurduğun cümleleri…
Teslim bayrağını çekmeye…
Yeni şeyler öğrenmeye…
Yeni şeyler söylemek için susmaya…
Ama susarken de içine hiçbir ima katmadan
sadece susmaya…
Bir şey biliyormuş gibi değil. Kâle almıyormuş gibi değil. Kendini ağırdan satıyormuş gibi de değil. Gümüş olan söze tercih edilesi bir altın değerinde olduğundan hiç değil…
Daha yolun başındaymış
daha öğrenecek çok şeyi varmış
söyleyecek hiç ama hiçbir şeyi yokmuş gibi susmaya…
Bir “Konuşursam yer yerinde oynar havasında” değil. “Fırtına öncesi sessizlik” gibi de değil. Sesini akort ediyormuş gibi hiç değil.
Söyleyecek sözü olmayan herhangi bir insan gibi…
Susmaya ne dersin?
Alıntı
Söyleyecek sözü olanları dinlemeye
Kitap sayfalarının arasında dolaşmaya…
Kâinatı okumaya…
Suratını okşayan rüzgârı
Güneşin batışını
Hastanedeki hastaları
Yollardaki bir taşı
Biraz düşünmeye
Sorular sormaya
Kafa yormaya
Bir cevap bulmaya
Söyleyecek hiçbir şeyin yoksa
Bugüne kadar söylenmiş sözlerin üzerinde durmaya; kiminin altını kırmızı
Yeni bir şey söylemeyeceksen
Kendini biraz hesaba çekmeye
Biraz bozmaya ezberlerini…
Biraz değiştirmeye kurduğun cümleleri…
Teslim bayrağını çekmeye…
Yeni şeyler öğrenmeye…
Yeni şeyler söylemek için susmaya…
Ama susarken de içine hiçbir ima katmadan
Bir şey biliyormuş gibi değil. Kâle almıyormuş gibi değil. Kendini ağırdan satıyormuş gibi de değil. Gümüş olan söze tercih edilesi bir altın değerinde olduğundan hiç değil…
Daha yolun başındaymış
Bir “Konuşursam yer yerinde oynar havasında” değil. “Fırtına öncesi sessizlik” gibi de değil. Sesini akort ediyormuş gibi hiç değil.
Söyleyecek sözü olmayan herhangi bir insan gibi…
Susmaya ne dersin?
Alıntı
