Lütfen Okuyun

Bu konuyu okuyanlar

mahmuteser

Doçent
Katılım
24 Mayıs 2007
Mesajlar
606
Reaksiyon puanı
3
Puanları
0
> Aksamlari, evde oturdugunuz oda disinda kaç odada ampul yaniyor? Disimizi

> firçalarken su saril saril akiyor mu? Ekmegimiz

> yenmeden bayatliyorsa neden? Acaba gerekenden fazla mi aliyoruz? Ya bayat

> ekmekleri ne yapiyoruz?.......

>

> On dokuz yil evveldi. Stockholm'e gitmistim. Bir otele indim. Geceydi.

> Sabahleyin, tras olmak için lavaboya gittigimde, aynanin

> yaninda ilginç bir not gördüm. Lütfen diyordu, trastan sonra jiletinizi

> çöpe atmayin. Yanda bir kutu var, oraya birakin. Bir tek

> jiletle dahi olsa, Isveç çelik sanayisine yardimci olun.

>

> Dogrusu hayretler içinde kaldim. Çocuklugumdan beri çelik esya

> denince akla Isveç çeligi gelir. Birçok esya üzerinde "Isveç çeliginden

> yapilmistir" diye yazardi. Iste o ülke, kullanilmis bir

> tek ufacik jiletin bile çöpe gitmesini istemiyor, ona sahip çikiyor, gelen

> turistlere rica yollu uyarida bulunuyordu.

>

> Isviçre'de zaman zaman, belli periyotlarda, radyolar, televizyonlar,

> bir haberi duyurur. Su tarihte, su saatte, adamlarimiz gelecek. Siz lütfen

> hazirliginizi yapin. Okumadiginiz, ilgilenmediginiz,

> kullanmadiginiz ne kadar kitap, dergi, gazete varsa, kâgit, ambalaj, kutu

> varsa, ve lev ki, bir ilaç prospektüsü dahi olsa,

> kapinin önüne koyun. Isviçre'nin kalkinmasina yardimci olun. Fazla agaç

> ziyanina engel olun.

>

> Bes yasinda idim. Babaannem rahmetli, pirinç ayikliyordu. Bir tane yere

> düstü. Babaannem egildi, aramaya basladi. Saga bakiyor,

> sola bakiyor, bulmaya çalisiyor. Çocukluk iste, "aman babaanne dedim. Bir

> pirinç tanesi için bu kadar caba harcamaya, yorulmaya

> deger mi?" Rahmetli ilk defa sertlesti bana karsi, öfkeyle dogruldu. "Sen

> oturdugun yerden ahkâm kesiyorsun,"dedi. "Hiç pirinç

> üretilirken gördün mü? Insanlar ne kadar zorluk çekiyorlar. Bir pirinç

> tanesinde kaç insanin göz nuru, alin teri, emegi, çilesi

> var biliyor musun?" Utancimdan kipkirmizi olmustum.

>

> Aradan yillar geçti. Hukuk Fakültesinde ögrenciyim. Alain'in proposlarini

> okuyorum. Birden irkildim. Babaannemi hatirladim.

> Alain, bir insan yerde bir igne görüp de egilip almazsa, bütün uygarliga

> karsi ihanet etmis olur diyordu. Ilave ediyordu. Bir

> ignenin üretiminde binlerce insanin alin teri, göz nuru, el emegi vardir

> diyordu.

>

> Japonlar son derece sade, basit, yalin mütevazi yasayan insanlardir.

> Evlerini mobilya ile esya ile dolduranlar Japonlara göre ruhen tekamül

> edememis, hayatin manasini anlayamamis, zavalli

> kimselerdir. Böyleleriyle, zavalli, evini mezat salonuna çevirmis diye

> eglenirler. Bir insanin gösteris için esyanin esiri olmasi

> ne kadar acidir. Vaktiyle Japon ekonomisi bir darbogazdan geçiyor. Iç

> borçlar, dis borçlar girtlagi asiyor. Zamanin basbakani

> meclisi toplar. Kürsüye çikar. Durumu olanca açikligi ve tehlikeleri ile

> anlatir ve su andan itibaren der, Allah sahidim olsun

> ki, Japonlarin iç ve dis borçlari son kurusuna kadar ödenmeden, pirinçten

> baska bir sey yemeyecegim. Su üstümdeki elbiseden baska

> elbise giymeyecegim.

>

> Dediklerini yapar, en üstten en alta bir israftan kaçinma kampanyasi

> açilir. Japonya bütün borçlarini öder. Bu durumun toplumun

> bütün kesimlerini, tek istisna olmadan kapsadigini söylemeye gerek yok.

>

> Geçenlerde Japon imparatorunun sarayini gördüm. Yarabbim, ne kadar sade,

> ne

> kadar mütevazi, ne kadar gösteristen uzak...

>

> Gerekmedigi halde elektrigi yakmakla, suyu kapamadan bos yere akitmakta,

> Gece çamurlu ayakkabilarimizi temizlemeden yatmakla,

> yemek yedigimiz kaplari yikamadan birakmakla biz de zalimler sinifina

> geçmiyor muyuz?

>

> Hayat çok ince, akil almaz incelikte ipliklerle örülmüstür. Her sey o

> kadar

> birbirine baglidir ki, Ilkokul okuma kitabimizdaki

> bir sözü hiç unutmadim.

> Bir mih bir nali kurtarir.

> Bir nal bir ati,

> bir at bir komutani,

> bir komutan bir orduyu,

> bir ordu bir ülkeyi kurtarir

> diyordu..

>

> Maddi durumumuz ne olursa olsun, ister zengin olalim, ister fakir,

> hepimiz çok dikkatli olmak zorundayiz. Bunda parayi da, maddiyati da asan

> büyük bir edep ve incelik vardir.

 

Turab Garip

Dekan
Emektar
Katılım
30 Mayıs 2007
Mesajlar
6,875
Reaksiyon puanı
169
Puanları
63
İlkokul kitabındaki o cümleler çok etkileyici,
her kim yazmışsa Allah razı olsun :)
 

RuNaL

Dekan
Emektar
Katılım
11 Mart 2006
Mesajlar
6,898
Reaksiyon puanı
69
Puanları
48
Yaş
34
aslında hepimiz yapıyoruz bunu biraz daha dikkat etsek böyle olmayacak kendi kendimizi batırıyoruz
 

chimera

Dekan
Emektar
Katılım
24 Kasım 2006
Mesajlar
8,774
Reaksiyon puanı
558
Puanları
0
RuNaL dedi ki:
aslında hepimiz yapıyoruz bunu biraz daha dikkat etsek böyle olmayacak kendi kendimizi batırıyoruz

Evet sana katılıyorum
 

Son mesajlar

Üst