Hayat mı? Yoksa Bizler mi?

[too_late]

Bir sorum var! Değer verdiğim bi dostumla muhabbet esnasında bi söz çıktı ağzından " Hayat neden bu kadar duygusuz? Peki ya siz neden bu kadar kırılgan ve duygulusunuz? "

Tıkandım... Gerçekten duygusuz olan hayat mı yoksa bizlermiyiz?

 

[RuNaL]

hayatı duygusuz yapan bizleriz 8)

 

[too_late]

hayatı duygusuz yapan bizleriz 8)

Peki hayatı bu kadar duygusuz ve sıradan yaşamayı seçen bizlersek eğer neden ilk zorluğunda isyanın eşiğine geliyoruz?

 

[Titus]

her işimizi interntten bilgisayar başında yaptığımız için duygusuz oldu yaşamımız da. para çekmek için önceden baknalarda kuyruk bekler 1-2 kişiyle konuşurduk ama şimdi hoop eft ile halloluyor herşey. Tek gördüğüm de klavye ve fare.

 

[RuNaL]

hayatı duygusuz yapan bizleriz 8)

Peki hayatı bu kadar duygusuz ve sıradan yaşamayı seçen bizlersek eğer neden ilk zorluğunda isyanın eşiğine geliyoruz?

herşeyde öyleyiz biz insanlar saniyede isyan ediyoruz

 

[too_late]

her işimizi interntten bilgisayar başında yaptığımız için duygusuz oldu yaşamımız da. para çekmek için önceden baknalarda kuyruk bekler 1-2 kişiyle konuşurduk ama şimdi hoop eft ile halloluyor herşey. Tek gördüğüm de klavye ve fare.

derdim kimsenin yaşam standartlarını eleştirmek değil sadece çağımız bunu gerektiriyor diye neden bu kadar boş yaşıyoruz?

 

[Titus]

her işimizi interntten bilgisayar başında yaptığımız için duygusuz oldu yaşamımız da. para çekmek için önceden baknalarda kuyruk bekler 1-2 kişiyle konuşurduk ama şimdi hoop eft ile halloluyor herşey. Tek gördüğüm de klavye ve fare.

derdim kimsenin yaşam standartlarını eleştirmek değil sadece çağımız bunu gerektiriyor diye neden bu kadar boş yaşıyoruz?

boş yaşamaktan çok sanki ortam bizi boş yaşamaya sürüklüyor gibi, bir düşünün en son ne zaman bilgisayarı düşünmeden, mail okuyamama kaygısı duymadan ya da acaba bugün foruma x kişi geldi mi ki? diye düşünmeden sevgilinizle ya da ailenizle vakit geçirdiniz?

Sanırım bu gibi sorgulamaların sonunda biri çıkığ kırmızı hap mı yoksa mavi hap mı diye sorup bize Matrix'i gösterecek ;D

 

[too_late]

her işimizi interntten bilgisayar başında yaptığımız için duygusuz oldu yaşamımız da. para çekmek için önceden baknalarda kuyruk bekler 1-2 kişiyle konuşurduk ama şimdi hoop eft ile halloluyor herşey. Tek gördüğüm de klavye ve fare.

derdim kimsenin yaşam standartlarını eleştirmek değil sadece çağımız bunu gerektiriyor diye neden bu kadar boş yaşıyoruz?

boş yaşamaktan çok sanki ortam bizi boş yaşamaya sürüklüyor gibi, bir düşünün en son ne zaman bilgisayarı düşünmeden, mail okuyamama kaygısı duymadan ya da acaba bugün foruma x kişi geldi mi ki? diye düşünmeden sevgilinizle ya da ailenizle vakit geçirdiniz?

Sanırım bu gibi sorgulamaların sonunda biri çıkığ kırmızı hap mı yoksa mavi hap mı diye sorup bize Matrix'i gösterecek ;D

valla ne renk hap verir yada gideceğimiz yer neresi olur onu bilmiyorum ama söylediklerinde haklısın. Aklımın takıldığı neden böyle olduğu Zormudur gerçekten sevdiklerimize biraz olsun vakit ayırmak ve biraz olsun hayatın gerçeklerini sanaldan ayırmak?
Hoş sen bu söylediklerini neden yapmıyorsun diyeceksin haklısında Ben de onun yanıtını arıyorum ya

 

[seciL]

too_late gerçekten de hayatın içindeki gerçeklerini çok güzel sorgulamışssın.. ;D Açıkcası nerden başlayacağımı bilemiyorum ;D
Şaka bir yana benim en çok üzüldüğüm gitgide mekanikleşmemiz.Daha küçük yaşlarda para kazanma statü elde etme gibi kavramların bize lanse ettirilmesi.Belki de hayatta kalma mücadelesinin getirdikleri bunlar
Ve teknoloji...Şu an burada yazışmamız bile bizim ne kadar mekanikleştiğimizin bir göstergesi.Belki biri iki dostumuzla yada arkadaşlarımızla yüzyüze konuşabileceğimiz şeyleri her nedense sanal ortamda yazmayı tercih ediyoruz. ???

 

[spetan]

bence bizleriz
hayat bir zaman aralığı..o aralıkta ne yaparsak biz yapıyoruz..

 

[seciL]

Eğer, yeniden başlayabilseydim yaşamaya,
İkincisinde, daha çok hata yapardım.
Kusursuz olmaya çalışmaz, sırtüstü yatardım.
Neşeli olurdum, ilkinde olmadığım kadar,
Çok az şeyi
Ciddiyetle yapardım.
Temizlik sorun bile olmazdı asla.
Daha çok riske girerdim.
Seyahat ederdim daha fazla.
Daha çok güneş doğuşu izler,
Daha çok dağa tırmanır, daha çok nehirde yüzerdim.
Görmediğim bir çok yere giderdim.
Dondurma yerdim doyasıya ve daha az bezelye.
Gerçek sorunlarım olurdu hayali olanların yerine.
Yaşamın her anını gerçek ve verimli kılan insanlardandım ben.
Yeniden başlayabilseydim eğer, yalnız mutlu anlarım olurdu.
Farkında mısınız bilmem. Yaşam budur zaten.
Anlar, sadece anlar. Siz de anı yaşayın.
Hiçbir yere yanında termometre, su, şemsiye ve paraşüt almadan,
Gitmeyen insanlardandım ben.
Yeniden başlayabilseydim eğer, hiçbir şey taşımazdım.
Eğer yeniden başlayabilseydim,
İlkbaharda pabuçlarımı fırlatır atardım.
Ve sonbahar bitene kadar yürürdüm çıplak ayaklarla.
Bilinmeyen yollar keşfeder, güneşin tadına varır,
Çocuklarla oynardım, bir şansım olsaydı eğer.
Ama işte 85'indeyim ve biliyorum...
Ölüyorum...


Jorge Luis Borge

 

[mart_1]

siir guzelmıskonuya gelınce sorun bana kalırsa aıle ortam ulke....zorla robotlastırılıyoruzzz...ayıp gunah el ne der okulda odevdı suydu buydu derken robot olup cıkıyoruzzzzzz

 

[seciL]

aynen şiir güzel okurken içim bir tuhaf oldu, sanırım bazen böyle bir hatırlatmaya gerek duyuyoruz hayattan daha çok zevk almak için..

 

[zeroaxa]

ne yaparsan yap anlatılanlar,nasihatler kendi başına gelmeden tutulmaz.Ben çok iyi biliyorumki çok büyük sıkıntılardan hiç yara almadan kurtuldum ama minik bile olmayan meselelerden derin yaralar sahibi oldum,neden;çünki insan gençken,tecrübesizken herşeyin suçunu bişeylere yükleme(genellikle hayat ve kadere)ihtiyacı duyuyo.

Bu acılarını dindirmediği gibi donkişot misali sadece hayali düşmanla vaktini boşa geçiriyo ve o küçük meseleden fırtınalar kopuyo.Şimdi geriye dönüp bakıyorumda ağlamaktan geçtim gülmeye bile değmezmiş nice olaylar ama ne garip tepkiler vermişiz.

ne kediler nankördür nede köpekler sadık,ne hayat acımasızdır nede felek kahbe,bunların hepsi insani vasıflardır ve biz kendimizden ayrı suçlu arama ihtiyacımızdan dolayı türetiriz bu terimleri.

Hayat güzel hatta hayat çok çok güzel, eğer söylenen kadar acımasız yada tuzaklar kuran bi olgu olsaydı hayat ve biz buna yürekten inanıyor olsaydık inanın bana onu çok çabuk terkederdik ama aksine biz ona çok bağlıyız ve çok seviyoruz

 

[ZorhaK]

Bu gibi düşümcelere fazlaca daldığımız anlarda ya da zamanlarda İnandığınız şeye yönelin.Artık neye inanıyorsanız.

Sadee sıkıntılı zamanlarınızda yönelin demiyorum,sıkıntılı zamanlarda daha fazla yönelin.Çünki bu hayatta insanı tatmin edecek hiç bir kavram veya madde yoktur.

Doyumsuz olan tek şey vardır..Nedir diye sorma sakın ..çünki O aldığın nefeste,O ,baktığın istikamette,....O her yerde...

 

[teknomax]

hayat bizi duygusuzlaştırıyor...şimdi kaç kişi kimbilir bilgisayarının başında ve dışarıda olup bitenden habersizdir. kim bilir ne zamandır bir dostunuzla arkadaşınzla dışarı çıkmadınız hayatınız monotonlaşmaya başladı... son 3 ayda çarşıya çıkmışlıgım 3-5 anca bu haftayı saymazsam bu hafta herşeyi bi köşey ittim çık ulen dışarı dedim insan yüzü gör biraz stres at hayat dışarda... ne yapıyorsa hayat yapıyor bize

 

[zeroaxa]

hayat bizi duygusuzlaştırıyor...şimdi kaç kişi kimbilir bilgisayarının başında ve dışarıda olup bitenden habersizdir. kim bilir ne zamandır bir dostunuzla arkadaşınzla dışarı çıkmadınız hayatınız monotonlaşmaya başladı... son 3 ayda çarşıya çıkmışlıgım 3-5 anca bu haftayı saymazsam bu hafta herşeyi bi köşey ittim çık ulen dışarı dedim insan yüzü gör biraz stres at hayat dışarda... ne yapıyorsa hayat yapıyor bize

bak işte ben bunu anlatıyorum;şimdi ''hayat bizi duygusuzlaştırıyo'' diyosun ama dışarı çıkmayan sensin, çevrenle irtibatı kesen sensin sonrada suçu hayata atıyosun sen çıkmaya çalıştında hayat önüne engellermi kurdu

 

[teknomax]

evet kurmaz olur mu bilgisayarı verdi başımıza bize de bir ugraş doğdu. bu uğraşda zamanımızı ala ala bagımlı yaptı...çevreyle irtibatı ister istemez kesiyorsun adam hadi gel dışarı çıkalım diyorum abi güncellemem var. birine diyom abi kızla konuşacagım. bizde bilgisayarı olmayan veya neti olmayan birini zor buluyoruz ondan dolayı dışarıdan uzaklaşıyoruz tek başınada olmuyor bazı şeyler. tek başına yürümenin tek başına kafeteryaya girip çay ,neskayfe içmenin hiç tadı yokken bizde mecbur eve tıkılıyoruz akşam yapacak başka bişey olmuyor

 

[mart_1]

evet kurmaz olur mu bilgisayarı verdi başımıza bize de bir ugraş doğdu. bu uğraşda zamanımızı ala ala bagımlı yaptı...çevreyle irtibatı ister istemez kesiyorsun adam hadi gel dışarı çıkalım diyorum abi güncellemem var. birine diyom abi kızla konuşacagım. bizde bilgisayarı olmayan veya neti olmayan birini zor buluyoruz ondan dolayı dışarıdan uzaklaşıyoruz tek başınada olmuyor bazı şeyler. tek başına yürümenin tek başına kafeteryaya girip çay ,neskayfe içmenin hiç tadı yokken bizde mecbur eve tıkılıyoruz akşam yapacak başka bişey olmuyor

teknolojı teknolojı ....yıkalım duvarlarımızı barı

 

[tolgahanbag]

Bence hayatı duygusallaştıran bizleriz. Büyük hesaplar peşinde koşarken, küçük mutlulukları görmüyoruz bence. Robin Sharma - Sen Ölünce Kim Ağlar ı kitabını okumanızı tavsiye ederim. Bakış açınızı bayağı bi değiştiriyor.