|
Duygusal Savaşçı
Küçük bir kız vardı;
Uzakta, oturuyordu öylece.
Birşeyler yazmaktaydı
Bir kağıt ve bir kalem elinde.
Yavaş yavaş sokuldum yanına.
Baktı şaşkın gözlerle bana.
Okudu yazdıklarını bir çabukta.
Ne de duygu yüklüydü.
İsteyince biraz laflamak,
Kuşandı sanki zırhını ve kılıcını.
Zırhı ve kılıcı da
Bir kalem ve bir kağıttı oysa.
Belliydi her halinden güçlü olduğu;
Ama, savaştan sonra yaralarını saracak birini bekliyordu.
O yüzden görünmek istiyordu karşısındakine,
"Kalpsiz Savaşçı" olarak.
Ama ele vermişti kendini;
O "Duygusal Savaşçı"ydı.
Tatlı sözleri ve sıcacık gülüşü ile,
Eritiyordu bütün yürekleri...
Nasıl olabilirdi "Kalpsiz Savaşçı",
Varken bu yumuşacık yürek onda?..
Bu şiir son istek, ondan bana...
kullanıcı
|
Geç kalma, sonra yazan başkaları çıkıyor... 
